donderdag 2 april 2015

Deze maand | 03

En dan is het alweer april. En nee, dat is geen grapje. Ha. Ha. Ha. Serieus, iemand heeft op fast foward gedrukt ofzo? Snap er helemaal niks van, waar gaat al die tijd verdorie heen? Ligt dat aan mij, of is dat een ontwikkeling van de laatste jaren dat alles is ineens zo ver-schrik-ke-lijk snel gaat? Goed. Ik heb dus een maand de tijd gehad -zoals altijd- om over deze vragen na te denken, maar er is weer niet zoveel soeps van terecht gekomen. Toch ga ik het maar weer proberen te vullen met mijn ge-bla. Komt 'ie. 

maandag 30 maart 2015

Ik ben gevallen

Ik ben gevallen.
De schrik, die eerst. 
De pijn van de zwikkende voet, die haastig 
om mij heen grijpende armen.

Maar er staat niets, niemand.
Evenwicht wordt verplaatst, maar geen 
schijnbeweging lijkt genoeg. 
Geen schijnbeweging is genoeg. 
De blinde paniek, de wanhoop. 
En dan de val.

Het rustig suizen breekt mijn angstgevoelens. 
Even vergeet ik dat ik, ooit, hard en ongenadig 
tegen de grond gesmeten zal worden. 
Maar niet nu. Want nu val ik. 
Ik voel niks. 

Afgelopen dagen ben ik ergens, ik weet niet precies
wanneer, tegen de grond gesmeten. 
Zoals mijn hart al zo bang voorspelde. 
Ik probeer scherven te plakken,
mezelf met plakband en pritstift aan elkaar te lijmen. 
Maar ik ben geen kind meer. Ik ben een 'groot mens'. 
Een groot verliefd mens. 
Onbeantwoord. 
Ik ben gevallen.

zaterdag 28 maart 2015

Een blogdate met Lauriëtte

Afgelopen vrijdag stond een date geplanned met Lauriëtte in Rotterdam. The one and only. Ja, echt! We hadden al heel lang zoiets van "Goh, het zou toch wel eens leuk zijn om een keertje af te spreken". En afgelopen vrijdag was het zo ver. Spanning en sensatie. Nou, wel een beetje, want het is toch altijd gek. Als je iemands' blog altijd uitvoerig leest, lijkt het net alsof je diegene al lang kent, terwijl je diegene eigenlijk nog nooit echt hebt gezien en gesproken! Je hebt toch een bepaald beeld van iemand. Gelukkig klopte mijn beeld van Laurie he-le-maal, en was het ontzettend gezellig. Maar zoals altijd beleef ik altijd de meest vreemde dingen op zulke dagen, dus let's get into the story.


donderdag 26 maart 2015

Kletsun | 01

Ik heb de knoop doorgehakt, dames en heren. Heren? Geen idee of er eigenlijk ook heren zijn die mijn onzin mentaal trekken. En dat klonk stommer dan ik het bedoelde. Goed. Hoi, heren. Ik heb dus een knoop doorgehakt. Figuurlijk dan, want ik ben niet zo van het hakken. Ook niet van de hakken. Ik heb eigenlijk niks met 'hakken' in alle betekenissen van het woord. En van die zin klopt OOK geen drol. Ik ga dus gewoon af en toe even zitten. Even schrijven. Over niks. Ik weet nu ein-de-lijk van mezelf dat ik gewoon geen content blogger ben. Ik heb nooit echt wat zinnigs. Nooit echt een product, nooit echt een tip, nooit echt een hotspot om te showen. Eigenlijk praat ik voortdurend over mezelf en mijn eigen levenservaring(en). Dus dat ga ik dan ook maar gewoon blijven doen. 

maandag 23 maart 2015

Denk je ook wel eens aan mij

Denk je ook wel eens aan mij 
als je breed naar haar lacht
Denk je ook wel eens aan alle pijn 
dat dit mij bracht
Gaat het wel eens in je om 
hoeveel ik van je hou
Of is er echt geen plek voor mij
 in die krullenbol van jou 

Denk je ook wel eens aan ons 
als je druk bent, niet alleen 
Denk je ook wel eens aan ons 
of ben je koud, zo gemeen 
Gaat het wel eens door je heen 
hoe verloren ik me voel 
Of is mijn verwarring 
jouw enige doel 

Is er een moment geweest 
dat je huilde, zonder lach
Is er een moment geweest 
dat je verlangde naar een dag
Een dag dat alles beter gaat 
de tranen zijn gestopt 
Of heb je dat verdriet 
te ver weg gepropt

(Dit is de tekst van één van de vele nummers die ik schreef. Wilde het graag met jullie delen.)