maandag 11 november 2013

Puck, zullen we ruilen?

07.00 's ochtends. Stella strompelt uit bed, slaapwandelt naar beneden en gooit wat cornflakes in een kommetje om daarna naar de krant te staren en te doen alsof deze gelezen wordt. En daar ligt ze dan. Mijn kleine zwarte viervoetertje -en ik maak even een uitzondering hier, ik bedoel namelijk geen hond-. Ze gaapt nog even uitgebreid, kneedt een paar keer in de zachte stoel, draait vervolgens triomfantelijk d'r kont naar me toe en gaat eens even uitgebreid liggen snurken en snorren.

Dat zijn de momenten dat ik zou willen dat ik een kat was. Dat kleine hummeltje hoeft niks zelf te doen. Haar eten wordt voor haar klaargemaakt. Als mevrouw miauwt komen mam, pap of ik al aangerend om een lekker -ieuw- maaltje voor haar klaar te zetten op haar fashionable placemat met een kunstig getekende kat erop. Even een disclaimer; ik woon natuurlijk nog lekker thuis, dus ook mijn eten wordt klaargezet most of the time.

Nou, dan heeft madame het binnen wel weer gezien. Even aan de deur krabben en de deur wordt voor haar geopend. Buiten kan ze lekker rondlopen, overal poepen en plassen waar ze wil, en als ze het zat is laat ze haar koppie zien door het raampje naast de voordeur en mevrouw treedt haar paleis weer binnen.

Mama heeft keurig de was gedaan. Veel werk, I'm aware. Maar deze kleine dondersteen vertikt het om op de vuile was te gaan liggen. Even kneden met haar vieze 'zojuist-buiten-geweest' pootjes en daarna neerstrijken op de heerlijk ruikende kleding. En laat mijn kleding nou toevallig vaak bovenop liggen. Dank u wel prinses.

Als klap op de vuurpijl zijn daar de momenten dat ik achter mij bureau zit om te studeren. Het hele bureau vol met papieren, pennen, boeken en alle andere dingen die ik eigenlijk niet nodig heb. Puck heeft zin in aandacht. Jump, ze verschijnt op mijn bureau. Want het was nog niet vol genoeg. En dan kiest ze een mooi stapeltje papier uit om op te liggen of een leuke pen om van het bureau af te slaan.

Puck, zullen we ruilen?

Lieve rommelige kusjes,
Stells.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Voor elke reactie krijg je een knuffel en een plak tattoo. En een kusje. En een koekje. Omdat je lief bent. En dan probeer ik zo snel mogelijk te reageren.