dinsdag 12 november 2013

Treinverhalen | deel 1

Daar zit ik dan. Maandag, dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag. Soms in het weekend. Ik waggel en hobbel een beetje heen en weer. Meestal lees ik de nieuwe posts van mijn favoriete blogs, maar als ik gemotiveerd ben lees ik mijn studieboeken. Maar, als het laat is -of erg vroeg- en ik ben slaperig kijk ik meestal om me heen. Ik zie en/of hoor altijd wel interessante dingen. Daarom heb ik besloten een categorie naar deze treinverhalen te benoemen. Dit is het eerste deel van mijn treinverhalen serie.

Een tijdje geleden zat ik in de trein terug naar huis. De intercity van Den Haag naar Schothorst. Het was rond etenstijd. Rond etenstijd. Wauw. Er zijn zoveel verhalen die ik kan vertellen van mensen in de trein rond etenstijd. There I go.


Een heel slank, lang en rustig meisje zat tegenover mij. Ze zag er niet heel gelukkig uit; vast een lange schooldag gehad. Haar iPhone ging af en ze nam toch redelijk vrolijk op. Now, that was a surpirse. Bleek dat haar vriendin dezelfde trein zou pakken en wat te eten mee zou nemen. Een paar minuutjes later, toen je trein bijna vertrok, kwam haar vriendin naar binnen stormen. Letterlijk stormen. En sweet mother of Pringles, wat rook de treinwagon verschrikkelijk naar frietjes. En de dames begonnen aan hun maaltje. Ik heb geloof ik nog nooit zo'n vermakelijke vreetpartij gezien. Stiekem snapte ik het wel; zulke lekkere frietjes met een dikke klodder mayonaise! Ik vind het echt een wonder dat de meiden wegkwamen zonder vlekken op hun jassen. You go girls!

Iets totaal anders. Dit gaat over mijn stiekeme vreetpartijtje op een andere dag in diezelfde week. Daar zat ik dan. Ik had 'Wraps Deluxe met Spicy gehakt' gekocht bij de Alberth Heijn To Go. Aangezien ik de laatste tijd wat op m'n voedsel probeer te letten -ik heb tijdens mijn tentamen week nogal veel chocola verorberd-, dacht ik "wauw, ik maak een gezonde keuze, ik ben trots!". Inmiddels was er een oude meneer tegenover mij komen zitten. Oude mensen zijn altijd zo lief. Althans, most of the time. Ik showde even mijn grootste glimlach en focuste me vervolgens weer lekker op mijn wrapje. Echt een aanrader, wauw. Ik vond het ontzettend lekker. Ik was lekker aan het peuzelen toen ik eventjes keek wat er allemaal in zat. Ik dacht "misschien kan ik het zelf thuis ook maken!". Ja, toen ging het dus even mooi mis. Ik weet tot op de dag van vandaag niet of ik het gewoon verkeerd gezien heb, maar serieus 1025 -or so- calorieën voor wat ik zojuist mijn buikje had gepropt? Ik schrok dus zo erg, en ik gooi een echte blunder op het internet at the moment, dat ik me compleet verslikte in een stukje spicy gehakt. Vervloekt stukje gehakt. Hoesten en proesten voor de daaropvolgende 5 minuten. En die lieve oude opa vroeg me of ik een pepermuntje wilde. Nee dank u meneer, ik heb zojuist genoeg calorieën voor de rest van de week verschanst. Toch lief dat u het aanbiedt.

Zo, dit was mijn eerste deel van treinverhalen. Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen.
Ik heb binnenkort nog wat andere thema's, ik kijk er al naar uit om erover te schrijven.

Lieve rommelige kusjes,
Stells.

3 opmerkingen:

  1. Zo typisch jij <3 er zijn geen leukere blog posts om te lezen dan de jouwe (oké, en de mijne, hahaha grapje!)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Weet je wat ook typisch jij is (of mij)? Dat ik dus serieus 5 minuten heb gedaan over het typen van de vorige post om hem mooi te typen... alleen maar omdat ik anders weet dat jij je er, net als ik, vreselijk aan gaat zitten ergeren. Shame on us.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hahaha, jep, alles moet mooi en netjes! Perfectionisme, daar ga ik binnenkort ook over schrijven. Ik hoop dat je al m'n posts zo leuk vindt! Ik vind de jouwe ook leuk! Ik ga jou sowieso om advies vragen als ik op kamers ga, hihi. Dikke kus!

    BeantwoordenVerwijderen

Voor elke reactie krijg je een knuffel en een plak tattoo. En een kusje. En een koekje. Omdat je lief bent. En dan probeer ik zo snel mogelijk te reageren.