dinsdag 26 november 2013

Treinverhalen | deel 4

En ook afgelopen week heb ik weer vaak genoeg in de trein gezeten. Ik heb weer wat leuke dingetjes verzameld in mijn iPhone notities. Het thema van deze week is de stiltecoupé. Benieuwd?


De stiltecoupé. Sommige mensen leren het ook nooit. Deze week een wat algemenere treinverhalen. Zitten jullie wel eens in de stiltecoupé? Ik vind het altijd wel lekker. Ik ben toch druk met het lezen van mijn favoriete blogs -hoe vaak vertel ik jullie dat wel niet?- of zo nu en dan mijn studieboeken. Eigenlijk best vaak. Ik ben stiekem best wel een nerd. Om terug te komen op mijn punt, wat altijd een beetje een probleem is hier, ik zit graag in de stiltecoupé. Stiekem ook om de leuke taferelen. Komt 'ie.

Aan het begin van vorige week zat ik in een redelijk drukke trein, en velen waren dan ook erg blij met hun plekkie. Als je per sé een rustplaats voor je kont zoekt maakt het niet echt uit of het nou wel of geen stiltecoupé is. Zo ook voor mevrouw rode jas paarse muts. Uitgebreid bellen, dat was haar plannetje. En mevrouw bruine jas geruite sjaal ging daar eens even een stokje voor steken. "Mevrouw. Eh, sorry. Mevrouw, ja, dit is een stiltecoupé, zou u misschien de coupé willen verlaten?". Mevrouw rode jas paarse muts trok even een veel-te-zure-sinaasappelsap gezicht, stond op en zeurde nog even tegen haar belmaatje over het niet mogen bellen in de stiltecoupé. Tsja, zo heurt het mevrouw. 

En toen ging een meisje haar mobiel af. Dat is altijd zo'n rot moment. Heart attack in mini variant. Hetzelfde idee als een telefoon die af gaat in een collegezaal. Iedereen kijkt jouw kant op en jij zit benauwd en met een beetje ongeluk ook nog tomaat hoofderig voor je uit te staren. Of je probeert tevergeefs je telefoon zo snel mogelijk tot stilte te dwingen. Ik word dan altijd zo zenuwachtig dat ik even het 'stil knopje niet kan vinden' en/of ophang proces niet meer kan herinneren. Het meisje bleef er uiteindelijk koeler onder dan ik had gedaan in haar situatie. En daarna vooral heel geïnteresseerd achter je krant wegduiken en de bozige blikken van oude business people negeren. 

Om dit soort gedoe te overkomen, zou ik de NS willen adviseren het wat duidelijker aan te geven. Geef de muren een andere kleur of hang een sticker op de stoelen. Deze 'net boven het raam wat niet echt bepaald op oog hoogte zit' sticker bevordert het succes van de stiltecoupé niet bepaald. 

En jij, hoe voel en gedraag jij je in zo'n situatie? Zit jij graag in de stiltecoupé? Of juist niet?


Lieve rommelige kusjes,
Stells.

6 opmerkingen:

  1. Ik zit heel graag in de stilte coupe en erger me dan ook DOOD als mensen gaan bellen of wat ook. Ik heb alleen nooit het lef er iets van te zeggen..

    Liefs Rosie

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik durf het ook nooit! Stiekem ben ik best wel een watje daarin, hihi. Dankjewel voor je reactie! Liefs, Stella!

      Verwijderen
  2. Ik vermijd de stiltecoupé. Stil is het er toch nooit, en dan ga ik me alleen maar ergeren. Als ik in een gewone coupé ga zitten is me tenminste geen stilte beloofd dus mag ik ook niet zeuren. (Behalve als iemand muziek op zijn telefoon zit af te spelen, die wil ik het liefst het raam uit slingeren.) Ik las daar ooit ergens een artikel over en het was echt een goede tip.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahaha, zó herkenbaar! En dat je dan muziek hoort van iemand waarbij je dat soort muziek totaal niet verwacht! Slim om het te vermijden inderdaad, dan is zeuren niet toegestaan in plaats van praten en/of andere geluiden produceren. Hahaha. Dankjewel voor je reactie! Liefs!

      Verwijderen
  3. Als ik het woord stiltecoupe hoor, ga ik al glimlachen. Ik vind het heerlijk om er te zitten, maar erger me rot als mensen er praten. Zo moeilijk is het toch niet denk ik dan. Maar ik durf het niet zo vaak te zeggen als ik eerlijk ben, ben toch bang voor boze reacties. Hoewel ik wel heel boos kan kijken :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Boos kijken gaat bij mij helaas nooit zo goed, ik ben een ik-wil-iedereen-te-vriend-houden-smiler! Ik zou best wel eens willen zeggen waar het op staat, stiekem. En nee, stil zijn is helemaal niet zo moeilijk toch? Dankjewel voor je reactie weer! Liefs, Stella.

      Verwijderen

Voor elke reactie krijg je een knuffel en een plak tattoo. En een kusje. En een koekje. Omdat je lief bent. En dan probeer ik zo snel mogelijk te reageren.