vrijdag 20 december 2013

Struggles in de wereld van een amateur -driedubbeldik onderstreept- blogger

Zit je dan. 's Avonds laat om half twee -ja echt, ik had een ik kan niet slapen feestje- een beetje ontevreden naar je blog te staren. Ik zou zo graag dit. Ik zou zo graag dat. En wat nou als ik. En dan maar proberen, maar het werkt niet en werkt niet. En dan per ongeluk je header niet opslaan, maar wel verwijderen. En dan een nieuwe moeten maken, wat niet echt een succes was, want dat is lastig met m'n nieuwe laptopje. Even een leuke side note, ik kwam erachter dat beide Duitse vriendinnen hun laptop een naam hebben gegeven? Dat is echt iets ZO Stella's, dat ik krampachtig ging proberen een naam voor de mijne te bedenken. Kunnen jullie me helpen?

Back to business, ik heb dus gisteren avond geprobeerd mijn lay out te veranderen, maar nee. Nee, nee, nee. En dan komt mijn slechte 'te snel opgeven' eigenschap aanzetten. Dan kan ik maar beter gewoon voor altijd stoppen met bloggen, dat soort taferelen. Maar nee. Een van mijn goede voornemens luidt -hier ga ik nog een post over doen- "Niet meer zo snel opgeven". Dus, zit ik nu hier, achter mijn mama's laptop, waarmee ik iets beter om kan gaan, te proberen mijn lay out een beetje te fiksen. Lukt ook niet bepaald. Die stipjes moeten leuke kerst decoraties voorstellen. Je snapt al waar mijn probleem ligt, denk ik zo.

Dus, goden der lay outs, help mij alstublieft in deze moeilijke tijden. Dank u wel voor uw aandacht en een heel fijn weekend toegewenst. Ik ga zo richting vriend lief om te oefenen voor dit. Zoals je ziet heeft ook deze blog niet echt een mooi jasje aan. Drie dubbele zucht.

Lieve rommelige -vooral dat, in dit geval- kusjes,
Stells.

1 opmerking:

Voor elke reactie krijg je een knuffel en een plak tattoo. En een kusje. En een koekje. Omdat je lief bent. En dan probeer ik zo snel mogelijk te reageren.