donderdag 19 december 2013

Treinverhalen | deel 6

Het lijkt alweer eeuwen geleden dat ik een Treinverhalen schreef. En dat is ook best wel een beetje zo. Maar hey, de mensen om mij heen hebben gewoon geen zin meer om opvallende of vreemde dingen te bespreken, dragen of doen. Daar gaat mijn Treinverhalen content lieve mensen, come on! Omdat mijn mede-reizigers zich de laatste tijd zo voorbeeldig gedragen, kan ik wel wat gekke dingen over 'Stella in de trein' vertellen. Lekker mezelf voor schut zetten, enzo. There we go!



Een hele tijd geleden was ik wat je zegt een beetje te vroeg. Maak van een beetje anderhalf uur. Ik hobbelde wat rond op het station en de trein richting Rotterdam Centraal kwam aan. Omdat ik die ook kan nemen in plaats van mijn 'normale' route, dacht ik; Ja waarom niet? Ik ben dan wel zo'n miep die liever niet staat, omdat ik dan niet kan lezen en markeren en al die studiebol dingen. Dus Stella loopt de trein in, loopt twee wagons door; geen plekje. Dus, loop ik er maar weer uit. En mensen maar raar naar me kijken joh! Ik ben maar snel de Kiosk in gerend om heen geïnteresseerd naar dingen te kijken die ik uiteindelijk toch niet zou gaan kopen.

Nog zoiets schaamte vols. Zit ik in een overvolle trein richting Rotterdam -dit keer bleef ik wel-, wilde ik even een liedje luisteren. Natuurlijk doe ik dan mijn oortjes in mijn iPhone, want er is niks vervelenders voor de mensen om mij heen dan luisteren naar mijn muziek. Althans, ik vind het altijd vervelend als ik iemand anders' muziek hoor. Zelfs al dragen ze oortjes! Serieus, sommigen verprutsen hun gehoor zo erg. Dat was oma Stella aan het woord. Terug naar the point, ik wilde dus even muziek luisteren met mijn oortjes. Maar daar dachten jut & jul anders over, want toen ik mijn muziek aanzette, Ray Charles om precies te zijn -ja, ken je klassiekers-, schalde zijn bluesy stem door de hele ruimte. Ja, erg fijn, al die blikken en zuchten. En van de zenuwen duurde het natuurlijk ook eeuwen voordat ik weer wist hoe ik de muziek ook al weer stop moest zetten. Hoe zet ik mezelf voor schut deel 2.

Ik hoop dat jullie me niet al te hard hebben uitgelachen, stiekem.

Lieve rommelige kusjes,
Stells.


4 opmerkingen:

  1. haha, de trein door en er dan weer uit xx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jep, dagelijkse bezigheid! Hihi. Nee hoor, meestal ga ik braaf zitten (: Dankjewel voor je reactie!

      Verwijderen
  2. Haha, geweldig! Ik vind trouwens dat je echt super leuk schrijft ! :)

    xx Esther

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wauw, dat is het beste compliment dat ik kan krijgen, onwijs bedankt, echt heel lief van je! Veel liefs, Stella.

    BeantwoordenVerwijderen

Voor elke reactie krijg je een knuffel en een plak tattoo. En een kusje. En een koekje. Omdat je lief bent. En dan probeer ik zo snel mogelijk te reageren.