vrijdag 28 maart 2014

Eens een danser, altijd een prutser

Zit je dan, met je uitgeputte kont -voor zover een kont uitgeput kan zijn- naast je mams op de bank met de kat op schoot. Althans, op haar schoot. De mijne is bezaaid met laptop. En mijn hoofd is vol met schrijfsels. Not. Daarom ga ik het nu maar eens even over het leven hebben. Het leven van een ex-danser.

En nou denk jij natuurlijk dat ik bij het Nationaal Ballet gezeten heb. Jaha, in mijn dromen misschien. Ik zat toen ik een ukje was op streetdance, en inclusief een paar jaartjes even niks heb ik het van mijn achtste tot mijn zestiende nog met veel plezier gedaan. Zelfs bevorderd naar een wedstrijd team, en daardoor een keer meegedaan met een nationale wedstrijd. Wat een grap, ha. ha.



Als ik het nu terugkijk -nee, geen link, geen naam, geen datum, geen enkel spoor voor jullie eigen bestwil koekies- kan ik niks anders dan lachen. Het is echt een comedy show eersteklas. Een lachertje, een blunder. Ik maar denken dat ik goed was, HA. Maar, het was wel onwijs leuk. Toen mijn dansvriendinnen uit het team en ik -ons team was nogal verdeeld- hoorden dat er opnieuw audities zouden plaatsvinden voor het team, en ik dus auditie zou moeten doen, was het klaar. Ik zou moeten freestylen. Waar ie-de-reen bij was. En dat ze dan een mening gingen vormen. Mooi niet dat deze miep dat ging doen. En toen ben ik gestopt met dansen.

En nu zit ik dus op de bank, as I just mentioned, naar "Everybody Dance Now" te kijken. Al die meiden teams die ZO goed zijn. Wauw. En dan krijg ik die danskriebels weer. Ook al weet ik dat ik nooit zo goed zal zijn, en ook nooit eigenlijk goed geweest ben. Maar ach, lekker cheesy misschien; daar gaat het natuurlijk helemaal niet om.

Geen zorgen, ik ga niet ineens als een kip zonder kop rondrennen en meedoen aan alle danswedstrijden en programma's die er bestaan in mijn glitter jurkje en overdreven smile. Ik blijf veilig op de bank zitten en uit mijn danskriebels wel veilig in mijn kamer. Met de gordijnen dicht. Inclusief rolgordijn. En de lichten uit. En mijn deuren vergrendeld. En de voordeur vergrendeld. Enzo.

Worden jullie ook zo 'ambitieus' van dit soort programma's?

Lieve rommelige kusjes,
Stells.

2 opmerkingen:

  1. Nee niet zo meer van die super healthy bloggers. Je krijgt er echt een schuldgevoel van :( .

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ah wat schrijf je leuk! Ik word ook altijd zo ambitieus inderdaad, maar het werkt ook een beetje deprimerend omdat ik daar maar op de bank zit en die dansers de meest toffe dingen kunnen doen haha!

    BeantwoordenVerwijderen

Voor elke reactie krijg je een knuffel en een plak tattoo. En een kusje. En een koekje. Omdat je lief bent. En dan probeer ik zo snel mogelijk te reageren.