vrijdag 27 juni 2014

Wat ben ik eigenlijk asociaal

Dan bedoel ik dus niet dat ik mijn afval tien meter naast de prullenbak gooi, oude vrouwtjes niet op mijn plekje laat zitten in de bus of alle kleuren van de regenboog scheld tegen verschillende autoriteiten, maar het feit dat ik op een vrijdagavond alleen op de bank zit. Alleen -galm galm galm-. Met mijn laptop. En mijn internet. Ik mag dan heel social doen met mijn media, maar dat geeft me eigenlijk ook geen voldoening. Vriendjelief heeft een werkdag achter de rug met leuke collega's, inclusief een barbecue en drankjes toe. We bellen nog even, en ik realiseer me dat ik de rest van de dag eigenlijk alleen contact had met mijn vader, de mevrouw bij de kassa en mijn rij-instructeur. Voor de rest is mijn leven vandaag niet erg sociaal verantwoord.

En dan krijg je zo'n gevoel van 'leeg'. Weet je wel? Het gevoel dat je vrienden en vriendinnen een veel interessanter leven hebben, niemand tijd heeft om te bellen.. En natuurlijk is er niemand die jouw zielige it is that time of the month and everything feels like shit verhaal aan wil horen. Dus dan maar slapen. En dan vooral dromen over het wel sociale leventjes dat je straks in je nieuwe mini-stulpje hoopt te creëren. 

(Bron)

Gelukkig is er nog iets 'leeg' hier. Een lege pagina voor mij. Nu niet zo leeg meer, maar ongeveer twee minuten geleden was hij dat wel. En dan kan ik toch nog iemand -iets, technically speaking- blij maken vandaag met mijn geblaat. Deze lege "Bericht" pagina. Die nu het gevoel heeft weer 'vol' te zijn. Wat een blijheid.

Voelen jullie je ook wel eens alleen? Ik bedoel, soms ben ik graag alleen. Ik ben een echte Einzelgänger. Een enigs kind dat haarzelf vroeger pri tot de ma kon vermaken met veel te dunne Barbie poppen die mij nu een sterk minderwaardigheidscomplex hebben bezorgd. Grapje. Nee, serieus, ik kon me altijd prima alleen vermaken. Tegenwoordig is dat wel een beetje anders. Ik heb het 'alleen zijn' nu wel een beetje gezien. Ik zit dan dus ook liever beneden tegenwoordig. Waar een beetje leven is. Zal wel even gek worden volgend jaar, als ik hier niet meer woon. -Paniek-. 

Ik ga denk ik maar weer verder met mij alleen-ig voelen. Inclusief knuffels. Het is nu 22:15. Ik moet morgen om 06:00 mijn bed verlaten, en dat ben ik zacht gezegd niet meer zo gewend. Dat wordt een kort nachtje, want slapen gaat hem toch niet worden. Lang leve moeder natuur en haar maandelijkse feestjes. En nu stop ik. Geen medelijden met me hebben, ik red me wel! Hahaha. Drama. Liefde. Knuffels.

Lieve rommelige kusjes,
Stells. 

12 opmerkingen:

  1. Haha leuk geschreven. En wel herkenbaar, zo voel ik me ook wel eens..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel! (: Vervelend he? Gelukkig blijft het bij 'wel eens' X

      Verwijderen
  2. Oooh Stella wat is dit herkenbaar. Ik heb me er bij neergelegd, geeft rust. Als enig kind ben ik altijd al wel op mezelf geweest en zeker de laatste jaren ben ik een echte huismus geworden. Soms heb ik ook momenten dat ik me heel erg alleen voel en besef dat ik niet zoveel sociale contacten heb.. Dan kan ik me daar heel erg druk om gaan maken en mezelf heel erg zielig vinden :( Maar aan de andere kant heb ik er misschien ook niet heel erg veel behoefte aan, het wisselt een beetje. Je bent in ieder geval niet de enige die zich af en toe zo voelt! Slaap lekker voor straks en succes met opstaan morgen! x

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik denk dat ik dat ook maar moet gaan doen. Ik ga dan wel verhuizen naar het centrum, dus om wat leuks te gaan doen s' avonds wordt dan al veel makkelijker. Toch is 'me time' soms wel fijn. Jij woont in Rotterdam, toch? Dan kunnen we wel een keertje heen en weer treinen als we ons allebei alleen voelen, en dan zijn we 'samen alleen'. Ja. Dat vind ik een goed plan. X

      Verwijderen
  3. Heel herkenbaar. Ik zit meestal op vrijdag (en nu schaam ik me: ook op zaterdag) lekker thuis. Ik ben in deze periode een huismus en ik heb dat maar (bijna dan) geaccepteerd! Nu geniet ik van mijn veelste spannende boek of film op mijn vrije vrijdag én zaterdagavond. Toch blijf ik me ergens schuldig voelen dat ik niet vaak uitga...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Lekker thuis is soms ook he-le-maal niet erg. Alleen, wel als je je op zo'n moment zorgen gaat zitten maken over je sociale leven en als anderen om je heen constant Instagram foto's plaatjes van hun hapjes, drankjes en gezelligheid, hihi. Wel fijn om lekker tijd voor jezelf te nemen met een goed boek. Ik wacht nog steeds op mijn iPad mini die ik als E-reader wil gaan gebruiken, zucht. Nu lees ik dus maar blogjes, wat ook heel fijn is!

      Verwijderen
    2. Ja dat zorgen maken... Heb het er niet over. Dan denk je een beetje van: IK MOET NU UIT.

      Verwijderen
    3. Vanaf augustus bel je mij en dan GAAN WE UIT. Hahaha. Je bent vandaag wel lekker uit geweest, ik heb 't al gezien op je blogje! :D

      Verwijderen
  4. Erg leuk geschreven en herkenbaar. Nou moet ik je eerlijk zeggen dat ik het vaak ook heerlijk vind wat tijd voor mezelf. X

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel, wat lief van je! (: Is ook wel fijn hoor, stiekem. X

      Verwijderen
  5. Mooi artikeltje. Ik denk dat ik best een goed evenwicht heb gevonden tussen het alleen zijn en het in groep zijn en sociaal doen. Alleen zijn vind ik echt een must, ik moet minimum een halfuurtje voor mezelf hebben per dag. Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoe kan je het toch zo mooi verwoorden. Zo word het echt nog een feestje.

    BeantwoordenVerwijderen

Voor elke reactie krijg je een knuffel en een plak tattoo. En een kusje. En een koekje. Omdat je lief bent. En dan probeer ik zo snel mogelijk te reageren.