zaterdag 16 augustus 2014

Rokende lampen, giftige plastic dampen en nog meer indrukken van een paniekzaaier

Afgelopen week was ik even van de internet wereld verdwenen. Zo goed als. Er kwamen natuurlijk wel posts online van me, myself and I. Ik hoop dat jullie ze leuk vonden om te lezen! Sorry voor mijn afwezigheid en mijn reacties op jullie reacties die ontbraken. Ik reageer altijd graag weer op jullie comments, want daar is bloggen ook een beetje voor, maar ik had gewoon echt geen tijd. Ik zat met mijn neus in de cordialen, disputen, gezelschappen, mores en andere verenigingstradities.

Ik had namelijk El Cid week. Dat is de introductieweek voor aankomend studenten van de Uni -en Hogeschool- Leiden. Je wordt in groepjes ingedeeld en kent niemand, altijd een feest voor Stella de stresskip. Maar alles kwam helemaal goed. Hoera. Ik had een ontzettend leuk groepje, bestaande uit Taalwetenschap en Rechten studenten. Ik heb al drie studiemaatjes gevonden en ben ook bij een vereniging gegaan. Niet zo'n heftige vereniging hoor, hihi. Ik houd die verenigingsdingen verder even offline. Ik weet eigenlijk niet waarom, maar dat voelt beter. Als je nou staat te springen om het te weten, stuur dan maar een mailtje. Ofzoiets.





Goed. Mijn eerste nachtje dus. Ik zette met mijn lieve huisgenootje een lekkere lasagne op tafel -incl. salade-. We hebben lekker een avondje gekletst en ook nog genoten van haar zelfgemaakte mini Oreo cheesecakejes. MJAM. Omdat ik Stella ben, en het lot mijn paniekerigheid wil testen, gingen er natuurlijk wel veel dingen mis. Ik heb bijvoorbeeld een hartstikke leuk bureaulampje gekocht. Daar zat dus al een lampje in! Heel fijn, zou je denken. Maar, het lampje had een veel te hoog wattage (?) dus op een gegeven moment kwam er allemaal rook af?! Serieus, als ik beneden was geweest en mijn brandalarm was afgegaan? Of mijn hele kamer had in de fik gestaan? Paniek. Echt. Ik was echt heel erg blij dat ik het op een gegeven moment door had en gewoon boven was om op tijd de stekker uit dat ding te rukken.

Avontuur twee. Ik had een onwijs leuk waterkokertje gekregen van mijn mams. Als echte theeleut was die errrrrug welkom. Hij bleek wat minder welkom te zijn toen het naar gesmolten plastic begon te ruiken en ik mijn vinger brandde aan de aan/uit knop. Oké, een waterkoker wordt warm, maar dit was echt niet oké. En drama queen Stella dacht dus; "Snel naar beneden met dat ding, straks ademen we giftige stoffen in door verbrand plastic!". Mijn huisgenootje heeft zich geloof ik wel vermaakt door die kip-zonder-kop-show. Toen het tijd was om onze bedjes in te duiken, had ik inmiddels maar besloten om op mijn slaapbankje te slapen. Ik heb dus eigenlijk een vide -een ingebouwde hoogslaper-, maar omdat ik de geluidjes van het huis nog niet kende, voelde het veiliger om gewoon 'beneden' te slapen. Ik heb een aantal keer flink liggen draaien en ook op zijn Stella's liggen piekeren, maar nachtje een was over het algemeen vrij succesvol.

Nachtje twee was iets minder grappig. Ik was bang dat ik iets verkeerd had gedaan en daarom de ketel had gesloopt. Of er in ieder geval voor had gezorgd dat de waakvlam uit was gegaan. Vraag me niet waarom. Ik was moe. Ik was alleen thuis. Ik was een ei. Ik was bang. Ik belde thuis. Mama sliep al half dus die was niet zo blij met mijn telefoontje. Ik voelde me schuldig. Ik huilen. Ik belde Jim zo'n vijf keer. Jim nam niet op. Gelukkig is daar dan altijd mijn beste vriendinnetje Dewi, die mij al kent sinds mijn vierde en dus precies weet wat ze met een paniekzaaier als ik aan moet. Na drie kwartier therapie à la Dewi gehad te hebben aan de telefoon kwam mijn huisgenootje thuis. Die heeft me heel lief getroost en gerustgesteld en daarna viel ik tevreden in slaap.

De rest van de nachten is alles goed gegaan! Applaus graag, tis een hele opgave als 'een Stella', dat mag duidelijk zijn. De dagen waren ook heel erg gezellig. We hadden een festival, waar we overigens heel erg nat geregend zijn. Hoera voor mijn sexy rode regenjas. We hadden hele leuke mentoren (El Cid papa's genoemd) die elke avond lekker met ons mee gingen naar alle feestjes. Ik heb zelfs een avond tot twee uur 's nachts bij een vereniging staan dansen. Zonder alcohol op, en toch helemaal los. Ik had het echt heel erg naar mijn zin, wat echt heel erg leuk is want normaal ben ik daar niet zo van. Echt.

Ik hoor in Leiden thuis. Jûh. -Tien punten en een doosje bonbons als je weet waar dat op slaat of waar het vandaan komt-.

Ik ben dus nu weer in the running. Ik hoop wat leuke dingen te schrijven, maar reken er niet teveel op want ik heb het stiekem best heel druk. Maandag wordt verstandskies nummer twee getrokken. En als je dit nog een keertje leest, dan weet je wel hoe die dag eruit gaat zien. Ai. Sta me bij.

Dikke knuffel en natuurlijk lieve rommelige kusjes,
Stells.

10 opmerkingen:

  1. Ah wat een ontzettend leuke blogpost. Je schrijft zo leuk, aah! Het gaat vast helemaal goedkomen met jou in Leiden <3

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel! Dat doet me echt goed, zo'n lief compliment! <3 Ik hoop het ook, hihi.

      Verwijderen
  2. Wat leuk om je avonturen te lezen! Rottig van die ene nacht, maar gelukkig waren de rest van de nachten beter! Toen ik nog op kamers woonde hadden mijn huisgenootje en ik ook een keer een minibrandje, er kwamen allemaal vlammen uit de oven :') Dat was ook echt niet grappig! Heel veel sterkte alvast morgen! x

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oooooooh help, echt? En toen? Ja, ik slaap dus op de zolder, en als er iets gebeurt dan moet ik met een soort ladder naar beneden klimmen. Maar, de ladder is een stuk korter dan de lengte van ons huisje. Dat betekent; een sprong van minstens twee meter. Help. Maar als het echt moet en mijn leven hangt er van af dan doe ik dat denk ik wel! Dankjewel! Zal ik echt nodig hebben, ik ben nu alweer zenuwachtig! X

      Verwijderen
  3. Haha, het zou mij ook gerust kunnen gebeuren dat ik in m'n kamer kom en er op eens een lampje begint te roken :D

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Haha, stiekem herken ik die onhandige dingetjes wel! Ik moet nu even terugdenken aan de keer dat mijn huisgenootje/buurvrouw/nichtje en ik gingen koken. En ik het liet aanbranden en in héél het gebouw het brandalarm afging (het was een gigantische studentenflat). Vervolgens 112 bellen om de brandweer af te zeggen zodat je geen boete krijgt, haha!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Moet dat?! HUH? -Ik voel me nu echt heel dom, haha-. Dat wist ik echt niet! Hoe weet de brandweer nou dat er bij jou een brandalarm af gaat? Of had iemand 112 gebeld? Dood eng wel hoor, als zoiets gebeurd. Ik zou echt als een kip zonder kop zo snel mogelijk het gebouw uit rennen!

      Verwijderen
  5. Fijn dat het leuk was! En wat naar dat er allemaal dingen misgingen de eerste dagen :( Maar gelukkig is het allemaal goedgekomen, haha

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Fijn dat je het leuk hebt bij je studentenvereniging! ;)

    Liefs,
    Janneke
    www.jantasie.com

    BeantwoordenVerwijderen

Voor elke reactie krijg je een knuffel en een plak tattoo. En een kusje. En een koekje. Omdat je lief bent. En dan probeer ik zo snel mogelijk te reageren.