zaterdag 25 oktober 2014

Eeeeeeven typen gewoon. Even maar.

Ik ben geloof ik wel twintig keer begonnen met deze post. Er zit wel iets in, maar het komt er niet uit. Het wil er misschien wel uit, maar de manier waarop stelt me teleur. Schrijven is iets persoonlijks. Dat kan niet zomaar iedereen, en de manier waarop jij het doet is niet met de manier van iemand anders te vergelijken. Meestal dan. En nu komt het; ik ben mijn manier even kwijt. Al een tijdje hoor. Ik weet ook niet waar ik over moet schrijven trouwens. Iets over een bijster interessant leven en een herfstdip. Nu bedacht ik me dat het helemaal mijn keuze is waar ik over schrijf. En als dat over niks is, wat op dit moment de enige oplossing blijkt te zijn, dan voilá, doe ik dat.

Ik kan echt niet met teleurstellingen omgaan. Vandaag zou ik mijn langverwachte, uitgebreid-van-gedroomde gitaar ophalen. Meenemen naar huis. Bespelen tot de zon onderging. En nog langer. Maar ik durfde het niet aan. Zoiets is niet zomaar iets. En mijn spaarcentjes kunnen maar één keer uitgegeven worden. Zo'n sprong in het diepe is voor schijterd Stella niet zo'n goed match. Nu heb ik spijt. Ik kan mezelf wel opvreten gewoon. En nu ga ik het schatje alsnog kopen, ergens deze week. Come to mama. Enzo.

Over mezelf opvreten gesproken. Ik verveel me de laatste tijd best vaak. Is dat gek? Ik weet gewoon nooit wat ik moet doen! Dan heb ik gestudeerd en dan zijn mijn opties; internetten, TV kijken, bloggen. Punt. Morgen is het zondag. Een fijne, mooie -schijnt het te worden althans, joe nevur knoow- zondag waarin ik vrij weinig -lees; niks- hoef te doen. Maar ik had zo graag de hele dag gitaar gespeeld. Of iets wat daarop lijkt. En nu ziet de dag er ineens zo doelloos uit. TELEURSTELLING GROM. Ik ben dan ook zo'n heerlijke stemmingswisselingtroela die ontzettend last heeft van 'nergens zin in hebben'. Zo kom je ook niet heel ver nee. Nee, inderdaad. Ontzettend STOM. Om het even gezellig uit te drukken. Want wat een onzin is het, dat ik niks te 'doen zou hebben'. Ik kan de hele dag gaan bloggen, maar dat werkt niet met een bloggersblock. Dan kan ik de hele dag gaan badderen, maar daar heeft madame het geduld niet voor. Ik kan een lange wandeling gaan maken, maar ik heb geen hond.

Vanavond ga ik godzijdank naar mijn vriendinnen. Dat helpt altijd. Zo fijn dat ze bestaan. Heel veel hartjes. Gelukkig is mama morgen ook thuis. Misschien kunnen we samen iets gezelligs gaan doen. En zo slecht blijkt het uiteindelijk dus allemaal niet te zijn als je het even opgeschreven hebt. Schrijven is fijn. Zou ik vaker moeten doen.

Lieve rommelige kusjes van jullie eeuwige twijfelkont.

8 opmerkingen:

  1. Leuke post.. nouja leuk, eh je snapt het wel denk ik :) Ik verveel me ook een beetje de laatste dagen..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahaha, ik snap het. Lief <3 Laten we met z'n allen een anti-verveel project opzetten, hihi.

      Verwijderen
  2. Soms he, denk ik wel eens dat wij zusjes zijn. Morgen op zondag ga ik 'niks doen' maar hoe fijn ik het ook vind, ik zie er ook tegenop. Omdat dat niks doen vaak veranderd in niks willen doen en dan word ik chagrijnig :( Morgen ga ik een plan maken hoe ik beter om kan gaan met zondagen! & Gewoon die gitaar kopen Stel! Het feit dat je er nu spijt van hebt geeft aan hoe graag je hem wilt hebben! :) Veel plezier vanavond. Liefs van die andere twijfelkont! :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Eindelijk heb ik een zus! YES. Ik weet heel erg wat je bedoelt. Ik word ook chagrijnig als ik niks te doen heb. Dat plan wil ik heel graag zien, ben benieuwd! Ja ik ga het gewoon doen. Ik kan nergens anders meer aan denken hihi. Liefs!

      Verwijderen
  3. Ooh zo herkenbaar, echt! Twijfelkont, stemmingswisselingen, vervelen, alles. Maar hee, gewoon even rustig een plannetje bedenken voor vandaag, en het hoeft niet het perfectste plan ever te zijn. You van do it!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. JIJ? Zo grappig, ik had dat juist bij jou niet verwacht omdat je zo creatief en knutselig bent. Ik zie het altijd zo voor me dat jij op een zondag lekker knus met kaarsjes en een lekker kopje thee met een zelfgemaakt koekje zit te knutselen, hihi. Uiteindelijk heb ik vandaag dus in bed gelegen met hoofdpijn. Eigen schuld, had ik maar niet zo moeten zeuren over het niks te doen hebben. Liefs!

      Verwijderen
  4. Ik kan wel bij elke post die je plaatst gaan zeggen dat het herkenbaar is, maar dat is ook gewoon zo. De stemmingswisselingen, het vervelen, god vooral dat vervelen. Op momenten dat ik superdruk ben, verlang ik naar die dagen dat ik weer wat meer tijd heb. En dan heb ik weer wat meer tijd, en wat doe ik dan? Vrij weinig. Bloggersblocks horen erbij, maar je ziet al, zelfs daar valt iets over te schrijven. Komt altijd wel weer goed dus!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahaha, ik vind het echt fijn dat je jezelf er zo in herkent. Ben ik niet alleen, hihi. We zijn eigenlijk zeurkouzen. Het is nooit goed. Te veel te doen hebben is vreselijk, maar als er dan niks op de planning staat zitten we nog te miepen. Ach ja, we kunnen er wat aan doen, so let's do it. Liefs!

      Verwijderen

Voor elke reactie krijg je een knuffel en een plak tattoo. En een kusje. En een koekje. Omdat je lief bent. En dan probeer ik zo snel mogelijk te reageren.