donderdag 23 oktober 2014

Hersenspinsels | Ik droom van een 'eigen' gitaar

Hoi. Ik ben Stella en ik ben een opgever. Ja. Dat ben ik. Oke, behalve met school-gerelateerde-dingen, daar ga ik altijd door en door en door tot ik tevreden ben. Maar, met dingen waarvan ik niet wil dat het me moeite kost, maar wat het dan wel doet; oh nee. Ik heb een hele tijd gitaar willen leren spelen. Zat ik met m'n paps' mega gitaar -grote body had die joh, ik verdronk er bijna achter- akkoorden te oefenen en liedjes te spelen. Toen ik doorkreeg dat andere mensen om mij heen, die de kunst van pingelen zichzelf aanleerden, het veel beter onder de knie hadden, gaf ik op. Ook toen ik Jim leerde kennen, toen gaf ik vooral op. Niet omdat Jim stom is, integendeel. Maar nu had ik iemand die ons samen kon begeleiden op gitaar, en ook nog eens goed, dus een gitaar was 'niet meer nodig'. Ook schaamde ik me, of zoiets. En ik vond het niet fijn als Jim me iets probeerde te leren, want als ik het na drie keer nog niet kon dan klapte ik dicht. Dan ging het niet meer.

Toen kocht ik een ukulele. Dat is nu zo'n anderhalf jaar geleden, en ik ben nog steeds heel gelukkig met dat poepie. Hij was best prijzig, maar het is me al mijn centjes waard geweest. Het jammere is; ik kan dus ook niet zo goed ukulele spelen. En met een ukulele zelf liedjes proberen te schrijven is mega lastig, omdat een ukie niet zo'n vol geluid heeft. Ik heb wel twee liedjes geschreven, waarvan eentje helemaal is uitgewerkt met gitaar erbij en die spelen Jim en ik regelmatig. Problem is; de liefde voor een 'echte' gitaar en het geluid daarvan wil maar niet uit mijn hoofd weg.



Nu zit ik hier in Leiden best vaak met m'n luie billies op mijn bankje, te bedenken wat ik nou toch eens ga doen. Ik studeer veel, maar meer doen dan kan is eh, ja, een beetje onnozel. TV is ook vrij onnozel. En bloggen is zeker niet onnozel, maar mijn inspiratie is zeker niet eindeloos. Alles behalve eindeloos. Daarnaast zit ik ook niet bij een vereniging, dus heb ik best veel vrije tijd. En laten er nou eens duizenden studenten zijn die voor een zakcentje gitaarles geven. Voel je 'm aankomen?

Binnenkort ben ik jarig. In december. En ik hoop echt dat ik mijn paps en mams en de rest van de familie er van kan overtuigen dat het dit keer wel echt menens is. En dat ik het dit keer echt wil doorzetten. Ik heb het internet al vrij vaak afgestruind naar mooie, niet de dure, semi-acoustische gitaren. Ik ben al verliefd geworden op de looks van sommige modellen. Maar ik weet dat je altijd eerst zo'n ding-geval-apparaat-pareltje in je handen moet hebben gehad. Nooit internet shoppen met dit soort dingen, nooit. Dus ik hoop binnenkort langs een grote muziekwinkel in Rotterdam te gaan. Gewoon voor de feel.

Wat denken jullie?

Lieve rommelige kusjes,
Stells.

2 opmerkingen:

  1. Ik wil ook heel erg graag gitaar leren spelen. Akkoorden lukken me wel, maar ik wil meer. Ik wil kunnen improviseren en niet alleen maar liedjes coveren. En het liefst ga ik dan ook op les, maar aan de andere kant wil ik dingen zelf doen. Maar goed, koop snel een leuk gitaartje. Het hoeft echt geen dure te zijn, want als je nog geen ster bent, is het eerst belangrijk om goed te spelen en daarna pas een megaduur ding te kopen (dat zei mijn gitaarspelende vriend tegen mij).

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ook hier herken ik mezelf weer in. Zowel in het opgeefgedeelte als in het gitaarspeelgedeelte. Voor school opgeven? Ho maar. Dingen niet doorzetten die ik heel graag wil weten? Check! Ik kreeg van mijn vriend die alles kan op muzikaal gebied een gitaar voor mijn 18e verjaardag. En sindsdien staat dat ding maar op mijn kamer. Zucht. Ach, het is in ieder geval erg mooi om naar te kijken.

    BeantwoordenVerwijderen

Voor elke reactie krijg je een knuffel en een plak tattoo. En een kusje. En een koekje. Omdat je lief bent. En dan probeer ik zo snel mogelijk te reageren.