zondag 19 oktober 2014

Over de Mount Everest beklimmen

Morgen heb ik mijn eerste tenamen van mijn nieuwe studie. Een universitaire studie. Nou, en dat heb ik geweten. Of dat weet ik. Of dat wil ik eigenlijk niet weten. Mijn leerstrategie is altijd een goede geweest. Ik haalde vrijwel altijd goede cijfers. Behalve voor wiskunde en economie, maar dat is gewoon niet voor mij weggelegd. Leren wel. Studeren, stampen, theorie. Hatsikidee. Ik ben een gemotiveerde studente en haal graag het beste eruit. Moet het er wel in zitten natuurlijk. En dat zit het nu even niet.

Het vak dat ik morgen heb, Taal in Gebruik, is echt in een woord geweldig. Ik vind het heerlijk om over taal en communicatie te leren, en over hoe dat in zijn werk gaat allemaal. Helaas is de theorie heel pittig en wordt er van mij verwacht dat ik het zo goed snap dat ik het in uitzonderlijke situaties ook toe kan passen. Lees: moeilijke vragen en ingewikkelde antwoorden. Ontploft hoofd.

Een studiegenootje van mij probeerde me gisteren even met beide benen op de grond te krijgen en mijn ontplofte hoofd weer aan elkaar te lijmen. Ze zei; "Je moet de Mount Everest niet willen beklimmen". En dat is ook zo. Maar verdorie, waarom wil ik dat altijd? Waarom kan ik het niet gewoon loslaten dat ik niet altijd overal goed in ben? Dat het niet erg is om een 6 -of zelfs een 5,5- te halen in plaats van een 7. Het gaat om 'halen', niet om 'stralen'. Does that make sense?

Ik ben een rasechte perfectionist. En laat ik nou mooi niet de enige zijn. Dus hoop ik dat jullie je kennis met mij willen delen; Hoe laat ik het los? Hoe zorg ik dat ik een duin op wil lopen en van het mooie, Nederlandse zeewater en de mooie stranden kan genieten in plaats van te stressen dat een duin helemaal niet zo hoog is als ik zou willen? -Metaforen alom-.

8 opmerkingen:

  1. O god, dit is zo herkenbaar dat het bijna pijn doet. Rasechte perfectionist? Ik meld me! Ik heb hetzelfde, ik moet altijd de Mount Everest beklimmen en het liefst dan ook nog even de Kilimanjaro als tussenstop voor weet-ik-veel wat ik nog weer doen. Ik wil ook altijd te veel en ben altijd bang dat ik er niet genoeg uit haal. Dat is heel lastig, maar misschien stelt het je gerust: je kunt het leren loslaten. Althans, dat is mij wel gelukt. In sommige situaties heb je er gewoonweg geen controle over. Ik ga er altijd maar van uit dat 'meer dan mijn best kan ik niet doen' een hele goede is als ik maar een 6-je haal. Zelfs als de rest van mijn groepsgenoten tevreden zijn met dat zesje en ik vind dat er meer in had gezeten; het is op dat moment niet anders. I do strive to be the best version of myself, maar hallo ik hoef de wereld toch niet te redden? Dat idee wordt nu steeds sterker bij mij. Ik weet eigenlijk niet hoe ik dat doe. *Struint blog af en kijkt of ze eerder tips op heeft geschreven* Ik vond iets maar, dat bevestigd het alleen maar, haha. Ik denk dat ik het vooral onder controle weet te houden door prioriteiten te stellen, goed te plannen (en niet te veel te willen doen) en gewoon leren los te laten. Hoe je dat doet? Acceptatie denk ik, maar ik zou niet zo goed weten hoe precies. (Dit lukte me hier: http://tenmoresmiles.sleepinglion.nl/lichaam-help-de-weegschaal-laat-niet-met-rust/) Jeetje, zoveel woorden over helemaal niks, haha. Ik ga je in ieder geval volgen (maakt dat je dag weer wat beter?) want wie weet kunnen we dan samen wel het wiel uitvinden :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat lief, ik heb er echt veel aan. Je weet natuurlijk altijd wel dat je niet de enige bent, maar bevestiging is altijd fijn. Wie weet kunnen we er inderdaad wel wat mee samen! Accepteren is altijd makkelijker in je hoofd dan in de werkelijkheid hè? Ik ga onwijs goed mijn best doen en we zien wel wat ik er van bak. En dankjewel voor het volgen, dat vind ik echt heel lief! Ik volg jouw blog ook al een tijdje! Liefs en slaap lekker (:

      Verwijderen
  2. Succes, meid. Het is niet zo makkelijk het perfectionisme 1,2,3 los te laten denk ik, maar relativeren helpt misschien. Wat is er erg aan een 6? Is alle stress het waard? Stel je zelf zulk soort vragen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel! (: Dat helpt inderdaad wel. Dat probeerde ik ook echt vanochtend, en uiteindelijk is het allemaal meegevallen en weet ik zeker dat ik wel tevreden kan zijn met een 6. Liefs!

      Verwijderen
  3. Volgens mij lukt het jou ook wel zonder de gedachte dat je de mount everest moet beklimmen. Vind het erg herkenbaar wat je schrijft, maar ergens heb ik mijn eigen perfectionisme iets kunnen verminderen, als ik alleen nu bedenk hoe ik dat voor elkaar heb gekregen, tsja. Daar heb ik niet echt een concreet antwoord op. Ik denk dat ik tot het besef kwam dat ik er niks mee opschiet? Dat het me vooral erg veel energie kost en het in verhouding weinig oplevert. Misschien dat ik heb geleerd om tevreden te zijn met zoals het is, zonder het perfect te willen hebben. Hoop dat je tentamen goed is gegaan vandaag :) xx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat lief van je, dankjewel. En wat fijn dat jij het een beetje los hebt kunnen laten. Het kost inderdaad veel energie. Gelukkig was dat gisteren niet helemaal voor niks, want mijn tentamen is in ieder geval al stukken beter gegaan dan het proeftentamen dat ik maakte zondag. Liefs! X

      Verwijderen
  4. Dit. is. zo. herkenbaar. Ik ben ook een perfectionist van gigantische proporties en het is nogal vermoeiend. Dan zegt mijn vriend: "Joh, je haalt het toch wel." En dan denk ik: JA MAAR IK WIL EEN 8! Je vraagt om concrete tips en die heb ik helaas niet voor je, ik zou zelf ook wel willen dat er een soort wondermiddeltje was dat me hier WAM vanaf hielp. Maar goed, wij zijn wel degenen die uiteindelijk de wereld gaan veroveren; dat zijn niet die mensen die de zesjescultuur hooghouden. Dus als je weer eens hard aan het leren bent: houd dat in je achterhoofd. Ik heb op mijn blog toevallig vanavond een stuk geschreven over het overwinnen van angsten, dat sluit hier wel een beetje op aan. :)

    http://22dingen.blogspot.nl

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik ben je gaan volgen by the way. Want I like the way you write en dat vind ik nogal zeldzaam in blogland !

    BeantwoordenVerwijderen

Voor elke reactie krijg je een knuffel en een plak tattoo. En een kusje. En een koekje. Omdat je lief bent. En dan probeer ik zo snel mogelijk te reageren.