vrijdag 14 november 2014

Soms heb je dat even nodig

Afgelopen weekend was het fijnste weekend in tijden. Ik werd warm ontvangen bij de allerliefste, meest vriendelijke en gastvrije familie ooit. Dat is het gezin van één van mijn beste vrienden. De afgelopen zeven jaar ben ik daar ontzettend vaak geweest en ik heb me er altijd zo welkom gevoeld. Het is er altijd fijn. De vader kan heerlijk koken en pakt altijd uit als ik kom. Ik word altijd ontvangen met een zoen en een knuffel en dit jaar hebben ze mij en mijn paps en mams zelfs uitgenodigd om daar oud & nieuw te vieren. Als ik daar ben gaan de kaarsjes aan, dan zitten we met zijn allen aan tafel en nemen we lekker een toetje toe. Dan kruipt mijn vriend achter de piano en zingen we liedjes en praten we over muziek. Het is daar gewoon heel erg fijn.

Ik heb nog een andere hele goede vriend -ik heb een stuk of vijf beste vrienden, waar ik stuk voor stuk zo ontzettend dankbaar voor ben by the way- en die kwam afgelopen zondag naar mij toe. We bakten een taart met vanille kwark, aardbeien en pistache nootjes, kletsten bij, maakten muziek -goh- en ik voelde me -alweer- zo fijn daarna. Ik merk gewoon dat ik mijn 'oude' vrienden mis. Dat ik zou willen dat ik weer, net als vroeger, elk weekend bij hen thuis zou komen. Of zij bij mij. Dat we met zijn allen films keken, muziek maakten, kletsten. 

Als je dan zondagavond weer je koffertje inpakt om naar Leiden te gaan, komt dat best wel hard aan. Thuis is fijn. Thuis is waar mijn 'verleden' ligt, waar mijn beste vrienden in de buurt zijn. Nu moet ik het wel in perspectief zien, want als ik nog thuis zou wonen zou ik ze hoogstwaarschijnlijk niet eens vaker zien dan nu. Studentenleven enzo, drukke schema's en volle agenda's. 

Een 'nieuw leven' opbouwen met nieuwe mensen, en in een nieuwe omgeving is altijd leuk en exciting. Ik steek er ook graag energie in en ik zou het voor geen goud willen missen. Maar soms denk ik; "Ik zou willen dat het nog was zoals het vroeger was".

Lieve rommelige kusjes,
Stells. 

8 opmerkingen:

  1. Wat klinkt dit ontzettend fijn, erg mooi geschreven <3

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kun je je voorstellen dat ik soms zou willen dat ik wel aan het nieuwe deel van mijn leven was begonnen? Om me heen zie ik studiegenoten vriendinnen worden omdat ze in Nijmegen wonen - mensen die ik graag mag, maar die vinden dat ik 'niet in de buurt woon' en me daarom niet zo snel socializen. Ik weet het: daar missen vooral zij iets aan, maar soms vind ik dat best jammer. Dan denk ik wel eens, was ik maar op kamers gegaan, misschien had ik dan zoveel leuke nieuwe mensen ontmoet! (Heb ik nu ook wel, in the end moet het namelijk HELEMAAL niet uitmaken waar je woont). Of bij sporten: had ik maar in Nijmegen gewoond, dan was alles makkelijker. En toch gaat er niets boven thuis komen na een lange dag en weten dat ik gewoon écht thuis ben. Mooi stukje :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat had ik vorig jaar ook heel erg. Ik studeerde in Den Haag, en al mijn studiegenootjes kwamen uit het buitenland dus woonden daar. Ik voelde alleen echt niet de behoefte om al uit huis te gaan en Den Haag als stad trok me helemaal niet. Uiteindelijk dacht ik; "Als ik nou toch ga, misschien worden we dan wel betere vriendinnen". Godzijdank heb ik dat niet gedaan, want dat is niet de oplossing. Ik had achteraf gezien niet eens zulke goede vriendinnen met ze kunnen worden, want onze persoonlijkheden en hobby's verschilden veel te veel. Nieuwe mensen ontmoeten kan ook gebeuren als je gewoon nog thuis woont, natuurlijk. Het is dan alleen onhandig om af te spreken met ze. Maar ja, je kunt ook ergens een keertje gaan slapen? En inderdaad, their loss. Als zij geen vriendinnen met jou willen zijn, omdat je ergens anders woont, dan zou jij niet eens vriendinnen met hen willen zijn, want wat maakt dat voor vriendschap nou eigenlijk uit, wat jij ook al zei. Ik wil best vriendinnen met jou worden hoor! :D WAAR WOON JE? Hihi.

      Verwijderen
  3. Leuk geschreven! Ik zit in mijn laatste jaar op de hogeschool en studeer (als alles goed gaat dit jaar...) dit jaar af. De tijd vliegt voorbij... Soms mis ik best wel het "huiselijke" en "gezellige" van op de middelbare school. Een hoge school is veel groter en onpersoonlijker vind ik. Nu kijk ik soms met heimwee op het middelbaar terug. Had ik er toen maar meer van genoten of meer bij stil gestaan, denk ik soms nu...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat gevoel heb ik ook heel erg. Maar door de puberteit en het 'erbij willen horen' en al die 'aspecten' is het achteraf altijd veel waardevoller en leuker dan op het moment dat je er midden in zit. Ik snap helemaal wat je bedoelt! Wel fijn dat we er met een lach op terug kunnen kijken (: Dankjewel voor je complimentje! X

      Verwijderen
  4. Maaar het is fijn om te weten dat ze er altijd voor je zullen zijn, kan niet anders :)

    BeantwoordenVerwijderen

Voor elke reactie krijg je een knuffel en een plak tattoo. En een kusje. En een koekje. Omdat je lief bent. En dan probeer ik zo snel mogelijk te reageren.