zondag 25 januari 2015

Een iPhone-getypt-avontuur. Spontaan.

Dus. Ik lig hier in een twijfelaar, naast mijn beste vriendinnetje. Die ligt heel lief en vredig te knorren, verrie cute. Wat een avonturen heeft Stella weer beleefd. Hilarisch eigenlijk, want mijn ex vriend vond me te huiselijk. En angstig. Klopt ook, geef ik hem echt gelijk in en ik bedoel het ook niet stom of boos of gemeen, gewoon als een soort check point voor mezelf. Dusseh, gisteren was ik alles behalve huiselijk en angstig. Ik pakte namelijk, na een half jaar, eindelijk een keer alleen de auto. 

Dat ging dus finaal mis. Nee ik heb al mijn zeven benen en drieduizend haren nog. Of naja misschien ben ik onderweg toch wel wat haren verloren in de strijd. En nee, ik heb niets of niemands' sokken aangereden. De rit ging goed. Sloeg wel een keer af, maar over all heb ik het goed gedaan. Goed. Ik zette de auto bij een vriend van mij neer, V. Helemaal vol met adrenaline, want ik had het toch maar mooi gedaan, enzo. Nou. Wij moesten nog even wat opnemen, want dat doe je met muzikale vrienden, dan neem je dingen voor elkaar op. Dus wij vertrokken daarna naar mijn andere beste vriend, A. Die woont op eh, 2 minuten fietsafstand.

De verjaardag van A was gezellig, maar toch voelde ik me niet zo op m'n plek. Ik was verdrietig nog, om alles met mijn inmiddels dus ex vriend, en het was op een gegeven moment; "Waarom staat dat meisje te huilen in de gang?". Enzo. Kan gebeuren. Voelde me wel echt een onwijze aandachttrekker, en dat ben ik helemaal niet! -Hoop ik-. Dus ik besloot naar huis te gaan. En mijn beste vriend (van het opnemen) liep even met me mee naar de auto. 

WAS HET ME TOCH EEN PARTIJTJE GLIBBEREN GEBLAZEN. Men, het was ontzettend glad. Mooi niet dat ik dat ging wagen met die kar, over een dijk enzo. Met aan één kant een soort afgrond en aan de andere kant een rivier. Mooi niet. Dus ik zou dan wel bij m'n beste vriend kunnen blijven slapen. En hij zou dan nog terug naar 't feest gaan. Nou, ik zag 'm aankomen; ik huilend in een vreemd bed enzo, neeeee niet slim. Ik wilde gewoon zo graag naar huis, en voelde me zo'n sukkel en blok aan het been en naja je kent 't wel. 

Godzijdank woont mijn beste vriendin ontzettend dichtbij, was ze nog wakker, heeft ze mij een pyjama, een tandenborstel, een makeup reinigingsdoekje en de andere kant van haar bed afgestaan. Dat is liefde.  We hebben tot minstens 3 uur over intelligente dingen gepraat, heel fijn was dat eigenlijk! Onverwacht een hele fijne avond. Niks huiselijk en angstig, spontaan en verantwoordelijk. PUH.

Dus; nu lig ik naast haar. Zij slaapt nog. En ik heb met het hele verhaal aan pap en mam opgebiecht, die zometeen terug komen van een weekje wintersport. Sukkel als ik was heb ik ze niet verteld dat ik de auto nam, omdat ik ze niet ongerust wilde maken. Vinden ze dus gelukkig ook slim, dat ik het niet heb verteld. En ik zou dus een ontbijt klaar zetten met zelfgebakken taart, croissantjes en ananas. Maar ja, nu ben ik hier. En het is nog steeds glad. Ik voel me zo stom dat ik dat nu niet kan doen. Maar papa en mama vinden me verstandig, en ze zijn heel trots dat ik de auto heb gepakt gisteren, en dat ik verantwoordelijk genoeg was om de auto daarna juist NIET te pakken. Het is nu nog steeds glad dus, en ze komen me nu halen, straks. Want papa heeft winterbanden, godzijdank. 

Goed; lang verhaal kort. Ik ben stoer, maar ook een onwijs ei. Ik ben trots op mezelf dat ik met de auto durfde, en daarna ook verstandige keuzes wist te maken. Ik ben ontzettend blij met mijn lieve beste vrienden V en A, die mij in de gang hebben getroost en ontzettend lief voor me waren. Ik ben ook HEEL blij met mijn beste vriendin, die me zo lief opving hier. En ik ben heel blij met de liefste pap en mam ooit. 

En mama is vandaag dus jarig. Gefeliciteerd lieve mama. 

10 opmerkingen:

  1. Wat naar dat je je niet echt blij voelde op het feestje, maar dat kan gebeuren. Fijn dat je bij je vriendin kon blijven slapen. Stiekem ben ik eigenlijk ook zo'n schijterd met de auto, ik doe altijd alsof het niet zo is, maar ik ben het echt. M. heeft geen rijbewijs, maar ik heb soms het idee dat hij meer verstand heeft van parkeren en dat soort dingen hihi.

    Oh ja, en gefeliciteerd met je mama! <3

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat goed dat je de auto hebt gepakt! Respect.. ik weet hoe het is. Probeer vanaf dit jaar echt mijn rijangst te overwinnen en het gaat redelijk goed :) Fijn dat je zulke lieve mensen om je heen hebt. En gefeliciteerd met je moeder! :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed dat je niet bent gaan rijden, dat lijkt me inderdaad heel gevaarlijk! Zelf vind ik het ook eng om te rijden als het glad is of als er sneeuw ligt. Fijn dat je bij je beste vriendin terecht kon. Gefeliciteerd met je moeder :).

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Naww Stella! Gefeliciteerd met je mama en goed dat je de keuze hebt gemaakt om niet te gaan rijden! :) Fijn dat je zulke lieve vrienden om je heen hebt die je kunnen steunen nu. En niet om het één of ander, maar het is goed dat je gewoon jezelf bent en als iemand anders dat té huiselijk of angstig vindt, dan accepteerd diegene je dus niet helemaal zoals je bent, wat eigenlijk wel zou moeten in zo'n situatie <3 Knuffel lieve Stella! <3

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik vind het heel moedig dat je gegaan bent, en als je moet huilen, dan moet je gewoon huilen! Ik ben blij dat je toch vrienden had waar je op kon rekenen!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat goed dat je bent gaan rijden, en daarna niet meer! Jammer dat je je niet echt goed voelde op het feestje. Maar wel fijn dat je beste vrienden je zo goed hebben opgevangen en dat je beste vriendin je een plaatsje in haar bed heeft gegeven. Zo fijn om die mooie vriendschap te lezen! En de liefde voor je ouders! Gefeliciteerd met je mama! Veel liefs, X

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat vervelend dat je je daar niet goed in je vel voelde maar ik vind het knap van je dat je bent weg gegaan en ik vind het goed dat je even aan jezelf hebt gedacht. Toch fijn dat je er nog een leuke avond van hebt kunnen maken! Je bent op de goede weg Stella, vergeet dat niet :)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat leuk zo'n spontaan artikeltje :) Ik vind het zo rot voor je dat je Jim zo mist :( Liefs!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oh deels herkenbaar dit verhaaltje...ik heb nu al enkele maanden mijn rijbewijs maar heb nog steeds de auto niet alleen durven pakken :(
    En telkens als het bij mij uit was met een vriendje viel het mij extra hard op wat voor lieve vrienden ik wel niet heb, net zoals jij blijkbaar :) minstens zo belangrijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Oh, ik herken dat stomme liefdesverdrietgevoel zo goed, dat je gewoon leuke dingen doet maar alsnog alleen maar wil huilen. Gelukkig is het bij mij ondertussen bijna 'over' (het gaat misschien nooit echt over, maar je went er gewoon aan en het slijt en dan is het gewoon oké en nou eenmaal zoals het is gelopen, al is het dan soms alsnog gewoon uitermate kut), het is vaak alleen wel een lange weg. Maar ik heb je blog net ontdekt en ik vind 'm tof, niet alleen omdat ik me waarschijnlijk heel erg ga herkennen in het proces dat je nu gaat meemaken (want: jezelf ontwikkelen, de mensen om je heen meer waarderen, nadenken over wat je nou eigenlijk echt zelf wilt etc etc) maar ook om hoe je schrijft.

    Dus. Je zal me hier nog wel vaker tegenkomen in je comments, haha.

    BeantwoordenVerwijderen

Voor elke reactie krijg je een knuffel en een plak tattoo. En een kusje. En een koekje. Omdat je lief bent. En dan probeer ik zo snel mogelijk te reageren.